belzebub
Sep 12th, 2009, 03:06 AM
It is in the De Standaard, Belgium's leading newpaper I will translate in a minute.....
INTERVIEW — NEW YORK - MARC WICKMAYER, VADER TUSSEN DE TENNISVADERS 'Zonder mijn vader zat ik hier nu niet. Hij heeft zijn leven voor mij opgeofferd. He's a great guy', vertelde Yanina Wickmayer en het werd heel stil in de zaal. Marc Wickmayer deelt met zijn dochter een onbreekbare band sinds de dood van haar moeder.
Dit komt niet onverwacht, blijft Yanina herhalen. Ook niet voor jou?
'Die halve finale natuurlijk wel, maar haar sterke tornooi niet. In Roland Garros klopte ze ei zo na Stosur die vervolgens doorging naar de halve finale. Toen al was duidelijk dat ze sterk bezig was. Alleen was er nog dat ene detail dat ze niet au sérieux nam.'
Welk detail?
'Het mentale. Ze heeft een dodelijke slag, haar backhand. Ze heeft superbenen. Maar ik zeg altijd: het is het hoofd dat de benen doet bewegen. Dat hoofd heeft ze nu.'
Halve finale, 21ste op de ranking, het gaat plots heel snel?
'En ze wil nog meer dan top-20. Als ze thuiskomt, gaat ze trainen als nooit tevoren. Nummer 1 zal misschien wel nooit voor haar weggelegd zijn, maar top-10? En het kan inderdaad snel gaan op een grandslamtornooi. Als ze wint, staat ze nummer 16. Daar moet je een halfjaar voor toeren.'
Sterk, maar ze heeft ook wat meeval: ze zit in de tabelhelft waar op één na alle reekshoofden sneuvelden.
'Ze dwong in Birmingham een driesetter af tegen Sharapova. Wie zegt dat Yanina haar hier niet kon kloppen? Kuznetsova kon ze zeker aan.'
De Williams-zussen zitten aan de andere kant?
'Ik zie Venus ook bezig op training. Die is niet honderd procent. Ik denk dat al die grote meisjes stilaan beseffen dat hun tennis niet meer volstaat. Dat ze ook fysiek scherp moeten staan.'
'Ik zie hier veel meisjes rondlopen die niet het lichaam hebben van een topsporter. Die zes, zeven kilo te zwaar staan. Ik zie wat ze eten. Dat eet Yanina nooit. Daar op tafel staat de verklaring voor hun vroege uitschakeling. De meisjes die bij de laatste zestien zitten, zijn dezelfde meisjes die we elke dag in de fitness zien. Dat is geen toeval.'
Yanina bedankte je expliciet op de persconferentie, de hele zaal was ontroerd, maar geen van jullie beiden liet een traan?
'We hebben zoveel meegemaakt. Yanina is van binnen keihard geworden.'
Nog een merkwaardig zinnetje van de persconferentie: 'Soms wou ik dat ik echt negentien was en kon genieten zoals een meisje van negentien.' Wat denkt een vader daarbij?
'Ze bedoelde dat ze soms ook eens wil zwanzen en vrolijk zijn zoals andere meisjes van negentien. Maar ze weet dat ze dan niet serieus bezig zou zijn met haar sport.'
Jullie delen een hechte band. Is die niet te hecht?
'Toen Yanina 7,5 jaar was, is mijn vrouw ziek geworden. Ze heeft me op haar ziekbed verwittigd: je hebt je dochter niet zien opgroeien. Dat heb ik mijn oren geknoopt. Maar wees gerust. Ik heb ook een eigen leven. En ik stimuleer haar om ook een eigen leven op te bouwen. Als ze thuis vraagt om naar de cinema te gaan, zeg ik: bel een vriendin op. Ik ga iets anders doen.'
Ooit komt er een moment dat je haar moet loslaten.
'Yanina heeft het daar soms over. Ze zegt: ik ga een huis kopen of een appartement naast dat van jou. Met een doorgang, die ik kan afsluiten als mijn echtgenoot thuis is.'
De band maakt ook een coach onmogelijk?
'We hebben de voorbije maanden met twee trainers samengewerkt (Glen Schaap en Carlos Rodriguez/Philippe Dehaes, red.). Yanina was er helemaal kapot van. Als ik nu over een coach begin, gaat ze meteen weg.'
Heeft ze wel een coach nodig? Het loopt immers prima.
'Ik zie veel vaders die willen coach worden. Ik ben zo niet. Ik wil vader blijven. Mijn doel is niet om van haar een tenniskampioen te maken, maar een kampioen in het leven.'
Gisteren vertelde ze het verhaal van een T-shirt dat ze cadeau kreeg. Al een idee voor na deze US Open?
'Ja, iets van maanden geleden. Ik heb dat altijd onthouden. Maar ik ga het niet verklappen.'
Als ze de finale haalt?
'Ook als ze die niet haalt. Voor mij heeft Yanina de US Open al gewonnen, ook al verliest ze vandaag.'
INTERVIEW — NEW YORK - MARC WICKMAYER, VADER TUSSEN DE TENNISVADERS 'Zonder mijn vader zat ik hier nu niet. Hij heeft zijn leven voor mij opgeofferd. He's a great guy', vertelde Yanina Wickmayer en het werd heel stil in de zaal. Marc Wickmayer deelt met zijn dochter een onbreekbare band sinds de dood van haar moeder.
Dit komt niet onverwacht, blijft Yanina herhalen. Ook niet voor jou?
'Die halve finale natuurlijk wel, maar haar sterke tornooi niet. In Roland Garros klopte ze ei zo na Stosur die vervolgens doorging naar de halve finale. Toen al was duidelijk dat ze sterk bezig was. Alleen was er nog dat ene detail dat ze niet au sérieux nam.'
Welk detail?
'Het mentale. Ze heeft een dodelijke slag, haar backhand. Ze heeft superbenen. Maar ik zeg altijd: het is het hoofd dat de benen doet bewegen. Dat hoofd heeft ze nu.'
Halve finale, 21ste op de ranking, het gaat plots heel snel?
'En ze wil nog meer dan top-20. Als ze thuiskomt, gaat ze trainen als nooit tevoren. Nummer 1 zal misschien wel nooit voor haar weggelegd zijn, maar top-10? En het kan inderdaad snel gaan op een grandslamtornooi. Als ze wint, staat ze nummer 16. Daar moet je een halfjaar voor toeren.'
Sterk, maar ze heeft ook wat meeval: ze zit in de tabelhelft waar op één na alle reekshoofden sneuvelden.
'Ze dwong in Birmingham een driesetter af tegen Sharapova. Wie zegt dat Yanina haar hier niet kon kloppen? Kuznetsova kon ze zeker aan.'
De Williams-zussen zitten aan de andere kant?
'Ik zie Venus ook bezig op training. Die is niet honderd procent. Ik denk dat al die grote meisjes stilaan beseffen dat hun tennis niet meer volstaat. Dat ze ook fysiek scherp moeten staan.'
'Ik zie hier veel meisjes rondlopen die niet het lichaam hebben van een topsporter. Die zes, zeven kilo te zwaar staan. Ik zie wat ze eten. Dat eet Yanina nooit. Daar op tafel staat de verklaring voor hun vroege uitschakeling. De meisjes die bij de laatste zestien zitten, zijn dezelfde meisjes die we elke dag in de fitness zien. Dat is geen toeval.'
Yanina bedankte je expliciet op de persconferentie, de hele zaal was ontroerd, maar geen van jullie beiden liet een traan?
'We hebben zoveel meegemaakt. Yanina is van binnen keihard geworden.'
Nog een merkwaardig zinnetje van de persconferentie: 'Soms wou ik dat ik echt negentien was en kon genieten zoals een meisje van negentien.' Wat denkt een vader daarbij?
'Ze bedoelde dat ze soms ook eens wil zwanzen en vrolijk zijn zoals andere meisjes van negentien. Maar ze weet dat ze dan niet serieus bezig zou zijn met haar sport.'
Jullie delen een hechte band. Is die niet te hecht?
'Toen Yanina 7,5 jaar was, is mijn vrouw ziek geworden. Ze heeft me op haar ziekbed verwittigd: je hebt je dochter niet zien opgroeien. Dat heb ik mijn oren geknoopt. Maar wees gerust. Ik heb ook een eigen leven. En ik stimuleer haar om ook een eigen leven op te bouwen. Als ze thuis vraagt om naar de cinema te gaan, zeg ik: bel een vriendin op. Ik ga iets anders doen.'
Ooit komt er een moment dat je haar moet loslaten.
'Yanina heeft het daar soms over. Ze zegt: ik ga een huis kopen of een appartement naast dat van jou. Met een doorgang, die ik kan afsluiten als mijn echtgenoot thuis is.'
De band maakt ook een coach onmogelijk?
'We hebben de voorbije maanden met twee trainers samengewerkt (Glen Schaap en Carlos Rodriguez/Philippe Dehaes, red.). Yanina was er helemaal kapot van. Als ik nu over een coach begin, gaat ze meteen weg.'
Heeft ze wel een coach nodig? Het loopt immers prima.
'Ik zie veel vaders die willen coach worden. Ik ben zo niet. Ik wil vader blijven. Mijn doel is niet om van haar een tenniskampioen te maken, maar een kampioen in het leven.'
Gisteren vertelde ze het verhaal van een T-shirt dat ze cadeau kreeg. Al een idee voor na deze US Open?
'Ja, iets van maanden geleden. Ik heb dat altijd onthouden. Maar ik ga het niet verklappen.'
Als ze de finale haalt?
'Ook als ze die niet haalt. Voor mij heeft Yanina de US Open al gewonnen, ook al verliest ze vandaag.'